Museumnacht 2016

museumnachtEen nacht lang (bijna) alle musea van Amsterdam open. Afgelopen weekend vond de zeventiende editie van de Museumnacht Amsterdam plaats. Nooit eerder was ik er geweest en toch al jaren benieuwd naar dit fenomeen. Ik neem jullie mee naar mijn Museumnacht 2016.


Hoewel ik vier jaar lang in Amsterdam op school heb gezeten heb ik maar weinig door onze hoofdstad heen gefietst. De avond begon dus spannend. Achter Lara-Leh* aan maar uitwijkend voor scooters en bakfietsen in een snelheid alsof ik de trein moest halen.

 

 

Stedelijk museumtinguely

Onze eerste stop was het Stedelijk Museum Amsterdam. Hier hebben we ons ticket omgewisseld voor een bandje en was de avond officieel begonnen. We gingen dan ook gelijk naar boven waar de tentoonstelling Machinespektakel met het werk van Jean Tinguely te zien is. Een kunstenaar die een grote rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van kinetische kunst. Dit is een stroming waarin beweging centraal staat.

En dat deed het ook. Er waren enorm veel bewegende sculpturen. Vaak wel met een timer, de werken stonden niet constant aan. Dit is naar mijn mening dan ook juist de kracht van de werken. Als alle objecten aan zouden staan dan zou je veel sneller door de tentoonstelling rennen. Nu moet je even wachten, kijken en soms nog een tijd wachten. Net als je je begint af te vragen of hij het nog gaat doen ( en je in mijn geval wegloopt.. )gaat hij aan. Juist de spanning die het wachten opbouwt maakt het werk bijzonder.

 

 

 

Rijksmuseumfrans-post

Onze volgende stop was mijn lievelingsmuseum. Dit museum moesten we sneller door omdat we op dit tempo het Museumplein nog niet af zouden komen. Dus met ons jas nog aan zijn we gelijk naar de Philipsvleugel gelopen. Gelijk liepen we Freek Vonk tegen het lijf, nouja zijn broer uit karton. Het kon dan ook niet anders dat de eerste tentoonstelling over dieren ging.

In de tentoonstelling met het werk van Frans Post kom je allemaal opgezette dieren uit Brazilië tegen. Maar natuurlijk ook vele tekeningen van Post. Hij liet zich in 1636 gedurende zeven jaar inspireren door alle flora en fauna van Brazilië. Dit heeft hij vastgelegd in 34 diertekeningen, iets wat nooit eerder is vertoond.

Sinds we het tempo erin moesten houden liepen we snel door naar de volgende tentoonstelling. Dit was een tentoonstelling van Hercules Segers. Een kunstenaar uit de Gouden Eeuw die bekend is voor zijn mysterieuze landschappen. Het Rijksmuseum heeft hier heel goed op ingespeeld. De belichting van img_6210de werken was heel bijzonder. Alleen de werken waren uitgelicht. Hierdoor leek het net alsof de werken op een lichtbak lagen. Dit droeg ontzettend bij aan de sfeer van het werk.

Zo snel als we het museum in gingen waren we er ook weer uit. We lieten het Museumplein achter ons en gingen door naar onze volgende locatie.

 

 

 

 

Joods Historisch Museum

Deze locatie had ik als tip van Lotte gekregen. Niet het Joods Historisch Museum zelf maar de Portugese Synagoge. De synagoge is in 1675-76 gebouwd, circa 75 jaar nadat veel Spaanse en Portugese joden naar Nederland waren gekomen door de Inquisitie. Deze Sefardische joden waren heel welvarend en dat is goed terug te zien in de Synagoge. Om de schoonheid van dit gebouw nog meer te benadrukken stonden ook alle kaarsen aan. Het is een wonderlijk gezicht. Leh en ik hadden helaas net het concert gemist maar dat scheen ook heel mooi te zijn geweest. Op de website kun je vinden wanneer er nog veel meer van deze kaarslicht concerten worden plaatsvinden.

En als een raket gingen we door op de fiets naar de volgende stop. Helaas bleek deze stop een hele korte stop te zijn omdat ze niet deelnamen aan de Museumnacht. Onze volgende plek van bestemming was gelukkig niet ver.

 

portugese-synagoge

 

de Brakke Grondbrakke-grond

Inmiddels was het al over twaalven en werd ook al rustiger in de zalen maar drukker op de feesten. Dit was dan ook onze laatste stop. Het meest bijzondere werk vond ik het werk van Sanne Rovers en Laura Spek. Het werk heet een Luisterend Oor. Dit is het dan ook precies. Je zit namelijk in een leunstoel en naast je staat een telefoon, zo’n echte met een snoer en knopjes. Voor je hangt een kozijn en als je daar doorheen kijkt zie je een uitzicht geprojecteerd. Zodra je de hoorn van de haak pakt begint er iemand aan de andere kant van de lijn zijn of haar verhaal te doen.

Het werk gaat over eenzaamheid en ouder worden maar ook de kwetsbaarheid van mensen. Ik vond de verhalen goed en de mensen die het in hebben gesproken nog beter. Ik kon me heel goed voorstellen wat voor een persoon er aan de andere kant van de lijn zat. Dit was dan ook een goede afsluiter van de avond.

 

Rondje straaljager Amsterdam

Ik heb een ontzettend leuke avond gehad met heel veel kunst. Toch denk ik dat ik uiteindelijk niet de doelgroep ben van dit evenement. Ik heb namelijk al een museumjaarkaart en ga geregeld naar deze musea waar ik nu ook ben geweest. Ik denk dat de Museumnacht voor mensen die maar weinig of nooit naar een museum gaan. Laagdrempelig met hier een daar een feestje en een after party kennismaken met de musea in Amsterdam.

Ik raad het dan ook iedereen aan die nooit naar een museum gaat om volgend jaar een naar de Museumnacht te gaan. Zo kun je naar een heel aantal musea en hoef je maar één keer, voor je museumnacht ticket, te betalen. Met een glas wijn in je hand een museum ontdekken klinkt nog niet zo slecht, toch? Kan je altijd nog nadenken over zo’n museumjaarkaart.

 

 

*Lara-Leh is in de eerste paar video’s van whatever.ART te zien

 

Geschreven door: Marinka Hilders

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.